การปฏิรูปการเกษตรยุคใหม่

ระบบเกษตรยุคใหม่ในปัจจุบันของเรามีข้อบกพร่องอย่างมากกับความไร้ประสิทธิภาพและการปฏิบัติที่ไม่ยั่งยืน เกษตรยุคใหม่ยั่งยืนคือการเดินทางมากกว่าจุดหมาย มันมีจุดมุ่งหมายเพื่อรักษาระบบนิเวศสนับสนุนความหลากหลายทางชีวภาพและทนต่อความท้าทายของโลกที่บอบบางของเรา บทความนี้นำเสนอปัญหาที่น่ากลัวสามประการคือการสูญเสียดินการสูญเสียน้ำและการจัดหาอาหารและตรวจสอบแนวทางแก้ไขที่เป็นไปได้ ณ ตอนนี้ยังไม่มีระบบเกษตรกรรมที่ยั่งยืนอย่างสมบูรณ์ แต่ในอนาคตแสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ในการปรับปรุงอย่างมาก

เกษตรยุคใหม่ดินเป็นกุญแจสำคัญในการมีชีวิตบนแผ่นดิน

ดินที่ถูกต้องเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดในการปลูกพืช ดังนั้นการพังทลายของดินเป็นอุปสรรคสำคัญสำหรับเกษตรยุคใหม่ทั่วโลก ดินควรได้รับการปฏิบัติเหมือนทรัพยากรที่ไม่หมุนเวียน; ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 100 ปีในการสร้างดินหนึ่งนิ้วตามข้อมูลของบริการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ปริมาณของดินที่ไม่สามารถใช้งานได้ในช่วงชีวิตของเราจะไม่ถูกแทนที่ด้วยคนจำนวนมากหลายชั่วอายุคน การกัดเซาะจะกำจัดดินบนและพื้นผิวซึ่งมักจะมีกิจกรรมทางชีวภาพสูงสุดและอินทรียวัตถุในดินจำนวนมากที่สุด สิ่งนี้ทำให้เกิดการสูญเสียสารอาหาร

เกษตรยุคใหม่มักจะสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยต่อการเจริญเติบโตของพืช พืชต้องการดินนี้เพื่อการเจริญเติบโตของรากเพื่อป้องกันไม่ให้ถูกลมพัดปลิวไปตามสภาพอากาศเช่นเดียวกับความลึกของรากที่มากขึ้นสำหรับน้ำอากาศและสารอาหาร ปัญหานี้ไม่มีอะไรใหม่และมีการปฏิบัติหลายอย่างเพื่อป้องกันการกัดเซาะต่อไป พระราชบัญญัติการพังทลายของดินปี 1935 ซึ่งเป็นโครงการอนุรักษ์ดินแห่งชาติครั้งแรกเป็นการตอบสนองต่อวิกฤตการพังทลายของดินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา ได้จัดตั้งบริการการอนุรักษ์ดินในปัจจุบันคือ

บริการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติเพื่อช่วยเกษตรยุคใหม่

เจ้าของฟาร์มใช้เทคนิคการอนุรักษ์บนที่ดินของพวกเขา การปฏิบัติเหล่านี้รวมถึงการไถแบบเส้น, การตัดแบบแถบ, การเลื่อนขั้น, การทำเกษตรแบบไม่ไถพรวน, สายพานที่พักพิง, การหมุนเวียนพืชผลและพืชตระกูลถั่วครอบคลุมพืชผลหรือสารตกค้าง เนื่องจากการชลประทานการแทะเล็มและการเพาะปลูกอย่างไม่ยั่งยืนน้ำผิวดิน / ฝนจึงไม่เพียงพอต่อความต้องการทางการเกษตรของเรา ปัญหาทรัพยากรน้ำที่สำคัญสร้างขึ้นในปี 1950

ด้วยการเปิดตัวเครื่องสูบน้ำไฟฟ้าเพื่อให้สามารถใช้น้ำใต้ดินเพื่อการชลประทาน ระบบน้ำใต้ดินก่อนการพัฒนาอยู่ในภาวะสมดุลในระยะยาว น้ำที่ถูกกำจัดออกไปนั้นมีความสมดุลโดยการเติมน้ำเข้าไปและปริมาณของน้ำในที่เก็บยังคงค่อนข้างคงที่ เกษตรยุคใหม่ หมายถึงในขณะที่การพึ่งพาการชลประทานเพื่อการเกษตรกรรมไม่น่าจะหายไป แต่วิธีการที่ชาญฉลาดของการชลประทานและการอนุรักษ์น้ำนั้นมีอยู่ เครื่องวัดความชื้นในดินสามารถใช้ในการชลประทานในดินเมื่อดินแห้งป้องกันการขังน้ำและลดปริมาณน้ำเสีย สามารถใช้วิธีการทดเวลาและช่วงเช้า

This entry was posted in เกษตรยุคใหม่. Bookmark the permalink.

Comments are closed.